Hiszpanie posiadają w swojej ofercie kompaktowego crossovera. Seat Arona pomimo wielu lat na karku nadal jest ciekawą i często niedocenioną propozycją. Za niewielkie pieniądze możemy dostać przyzwoity i przewidywalny samochód. Oczywiście musimy być gotowi na pewne wyrzeczenia.
Seat Arona zadebiutował w 2017 roku i od tego czasu doczekał się faceliftingu w 2021 roku. Pomimo wielu lat na karku samochód nadal prezentuje się świeżo i może rywalizować o klientów nie tylko z europejską konkurencją, lecz również z Chińczykami. Co więcej, w najbliższym czasie Hiszpanie szykują dla niego jeszcze jeden lifting, więc Arona nie wybiera się jeszcze na emeryturę. Za rozsądne pieniądze możemy kupić sprawdzony i przyzwoity samochód, który wielu klientów doceni. Oczywiście o ile zaakceptują jego wady i są gotowi na pewne wyrzeczenia.
Seat Arona trzyma poziom
Ogromną zaletą wszystkich modeli spod szyldu Seata jest ich design, który bardzo wolno się starzeje. Dzięki czemu pomimo upływu czasu Arona nadal wygląda dobrze. Sporym wyróżnikiem w testowanym przeze mnie wariancie Arony są światła przeciwmgielne. Co ciekawe, w droższych wersjach wyposażenia możemy dostać je za dodatkową dopłatą. Natomiast w wersji Marina znajdują się one na liście standardowego wyposażenia. Ciekawe zagranie. Jest to wyróżnik, jednak szczerze mówiąc mnie te światła nie przekonują. Podobnie jak zaślepki na tylnym zderzaku. W droższym wariancie FR otrzymujemy zamiast nich fałszywe końcówki wydechu z chromowanym wykończeniem. Tutaj natomiast jest zwykły plastik. Jak dla mnie Seat mógł zrezygnować z tego pomysłu.
Poza tym drobnym potknięciem otrzymaliśmy sprawdzony projekt Seata, który wygląda bardzo dobrze i szczerze mówiąc nie mam do niego większych zastrzeżeń. Oczywiście, Seat Arona nie oferuje emocjonującego wyglądu, jednak w zupełności pasuje on do charakteru tego samochodu. Zdecydowanie więcej uwag mam do wnętrza tego samochodu. Sam interior jest bardzo prosty oraz intuicyjny, co doceni wielu klientów. Poza tym mam wrażenie, że został nieco lepiej wykończony od niedawno testowanej przeze mnie Ibizy… a przynajmniej przy każdym zamykaniu drzwi lub klapy bagażnika plastiki i blacha nie doprowadzały mnie do szewskiej pasji.
Poza kilkoma detalami
Najgorszym elementem wnętrza Arony są kratki nawiewu, a dokładniej ich białe, plastikowe wykończenie. We wcześniej wspomnianej Ibizie mieliśmy oświetlenie ambientowe, które wieczorami dobrze współgrało z tym wykończeniem. Jednak w Aronie nie dostałem takich luksusów, więc o każdej porze dnia i nocy musiałem patrzeć na ten plastik. Poza tym elementem nie mam więcej uwag odnośnie wnętrza Arony. Jest ono na tyle proste i intuicyjne, że bardzo szybko poczujemy się w nim swobodnie. Z pewnością największą jego zaletą jest zachowanie fizycznego panelu do obsługi klimatyzacji. Volkswagen ma tendencje do pakowania jak najwięcej funkcji do centralnego wyświetlacza, w tym również obsługi klimatyzacji. Tak więc jest to przyjemna odmiana, która powinna przetrwać jak najdłużej.
Nieco gorzej sytuacja przedstawia się z centralnym wyświetlaczem. Sam system działa w miarę płynnie, jednak potrafi się zawiesić na dłuższą chwilę. Szczególnie jeśli chodzi o „przycisk” służący do przechodzenia do menu głównego. Zdarza się tak, że zaskoczy on dopiero po kilku kliknięciach. Co ciekawe, żadna inna ikona nie ma takiego problemu. Poza tym kłopotem wyświetlacz działa i prezentuje się w miarę poprawnie. Znajdziemy w nim wszystkie najważniejsze funkcje, a jego obsługa nie powinna stanowić dla nas problemu.
Nie powinniśmy mieć również problemu z załadowaniem trzech dodatkowych osób do naszej Arony. Jak na tak kompaktowy samochód mierzący 4138 mm długości, 1780 mm szerokości i 1543 mm wysokości otrzymaliśmy stosunkowo dużo miejsca wewnątrz. Co w połączeniu z rozstawem osi mierzącym 2566 mm dostarcza nam sporo miejsca na nogi i głowę pasażerów zasiadających w drugim rzędzie. Bagażnik również jest dość pojemny jak na te wymiary. Domyślnie zmieścimy w nim 400 litrów, a po złożeniu tylnego fotelu wynik ten wzrasta do 1280 litrów. Co więcej pod podłogą znajdziemy dodatkowy schowek, w którym zmieścimy koło zapasowe oraz kilka dodatkowych gratów.
A jak się nim jeździ?
Seat Arona nie jest najbardziej miękkim samochodem, jakim miałem okazję jeździć. Dłuższa jazda po dziurawych łódzkich drogach nie należała do najprzyjemniejszych. Dostaliśmy twarde zawieszenie, które nie radziło sobie z nierównościami, a jednocześnie było bardziej komfortowe od tego, które otrzymałem w Ibizie. W zamian za to tym samochodem dobrze jeździ się na podmiejskich drogach, a pokonywanie zakrętów jest naprawdę przyjemne. Stosunkowo sztywny układ kierowniczy oraz zawieszenie świetnie się wtedy sprawdzają. Podobnie jak fotele, które są wygodne i nie powinniśmy na nie narzekać.
Co więcej, podczas jazdy samochód ten wydaje się nieco większy niż wychodziłoby to z jego wymiarów, a poza tym otrzymaliśmy niezłą widoczność. Jedyne do czego mógłbym się przyczepić, to brak funkcji autohold, która zdecydowanie przydaje się do jazdy z automatem. Jej brak rekompensuje nam manualny hamulec ręczny… zawsze coś. Najwięcej mogę natomiast ponarzekać na zastosowaną jednostkę napędową.
Seat wpakował do testowanego przeze mnie egzemplarza mocarny 1-litrowy, trzycylindrowy silnik z turbodoładowaniem, który dostarcza zawrotnych 115 KM mocy oraz 200 Nm maksymalnego momentu obrotowego. Tak też zapomnijmy o jakimkolwiek agresywniejszym zacięciu, gdyż pierwsza setka wskoczy na licznik w aż 10,3 sekundy. Co ciekawe, możemy rzekomo rozpędzić się tym samochodem do 193 km/h, jednak ze względu na jego wygłuszenie odradzałbym takich wyczynów. Dodatkowo nie jest to najprzyjemniejsza dla ucha jednostka napędowa. Na nierozgrzanym silniku oraz przy wyższych obrotach będziemy sobie przypominali, co takiego znajduje się pod naszą maską. W pozostałych momentach nie powinniśmy narzekać na pracę silnika. Przy niewielkiej masie Arony silnik ten zapewnia sensowną dynamikę, jednak decydując się na zakup Arony od razu rozejrzałbym się za mocniejszym wariantem. I to nie tylko ze względu na jego moc.
Spalanie nas nie rozpieszcza
Słabo przedstawiają się również wyniki spalania tego niewielkiego crossovera. Podczas normalnej jazdy po autostradzie udało mi się zejść do spalania na poziomie 6.8 litra na setkę. Najlepszy wynik oczywiście uzyskałem na krajówkach, gdzie niewielki silnik potrzebował zaledwie 5,5 litra na setkę. Jednak w mieście sytuacja ma się zdecydowanie gorzej. Hiszpański mieszczuch zużywał nawet 9 litrów podczas godzin szczytu natomiast średnie spalanie w mieście wynosiło blisko 8.5 litra. Jak na dynamikę tego samochodu oraz jego wymiary jest to naprawdę sporo.
No a jak prezentuje się cennik Arony? Za podstawowy wariant Style z 95-konnym silnikiem musimy zapłacić co najmniej 81.900 złotych. Z kolei cennik testowanej przeze mnie wersji Marina startuje od kwoty 86.300 złotych. Jeżeli jednak chcemy dostać mocniejszy 115-konny silnik to musimy dorzucić dodatkowe 3.500 złotych. Z kolei za 7-biegowe DSG musimy dopłacić do kwoty 94 800 złotych. Jeżeli jednak chcemy dostać 1,5-litrowego benzyniaka o mocy 150 KM, to musimy zdecydować się na wariant FR i zapłacić aż 116.000 złotych. Jest to już naprawdę sporo jak za ten samochód. Zwłaszcza, gdy dorzucimy opcjonalne wyposażenie.
Seat Arona budzi we mnie mieszane uczucia. Z jednej strony oferuje niezły wygląd, proste i intuicyjne wnętrze i wszystko to, czego oczekiwalibyśmy po samochodzie z tego segmentu. Bolą mnie natomiast jego potknięcia projektowe oraz sama jednostka napędowa, która nie spełniła moich oczekiwań. Z drugiej jednak strony za rozsądne pieniądze otrzymujemy do bólu przewidywalny samochód, któremu daleko do sportowych osiągów… Jednak takich samochodów też potrzebujemy na rynku. Znajdzie się wielu klientów, którzy docenią Aronę właśnie za jej prostotę i przewidywalność. Jeżeli nie potrzebujesz mocnego silnika i nie jesteś tak czepliwy jak ja, to Seat Arona może być dla ciebie odpowiednią propozycją i godną konkurencją dla ofensywy z Chin.
Damian Kaletka
Galeria Seat Arona 1.0 TSI:
Dane techniczne Seat Arona 1.0 TSI:
Silnik: R3, benzynowy
Pojemność: 999 cm³
Moc: 115 KM
Maksymalny moment obrotowy: 200 Nm
Skrzynia biegów: 7-biegowa, dwusprzęgłowa
Napęd: na przód
0-100 km/h: 10,3 s.
V-max: 193 km/h
Cena testowanego egzemplarza: około 120.000 złotych
