Jest to bez wątpienia jedna z ważniejszych premier w ostatnich latach dla Volkswagena. Nowy T-Roc to samochód, na którym niemiecki producent po prostu nie mógł się potknąć. Pierwsza generacja tego modelu okazała się absolutnym sprzedażowym strzałem w dziesiątkę. Przez osiem lat obecności na rynku, także po udanym liftingu, była chętnie wybierana przez klientów w całej Europie. Co więcej, jeszcze w ubiegłym roku T-Roc uplasował się na piątym miejscu listy najchętniej kupowanych samochodów na Starym Kontynencie, co tylko podkreśla, jak ogromne znaczenie ma ten model w gamie Volkswagena.
Dlatego przy tak dużej zmianie i przy tak istotnym samochodzie ryzyko było naprawdę spore. Volkswagen musiał zachować balans między nowoczesnością a tym, za co klienci pokochali poprzednika i moim zdaniem ta sztuka się udała. Oczywiście, już teraz słychać głosy przeciwników tabletozy, nowych jednostek napędowych typu mHEV czy stylistyki coraz bardziej upodabniającej T-Roca do reszty gamy marki. Jednak patrząc na to z perspektywy strategicznej, jest to krok logiczny, przemyślany i przede wszystkim bardzo ważny dla przyszłości tego modelu.
Potrzebował pilnego odświeżenia
Jeśli chodzi o wygląd, T-Roc naprawdę pilnie potrzebował odświeżenia na tle aktualnej gamy Volkswagena. Poprzednia generacja zaczynała już wyglądać nieco archaicznie, a zarówno on, jak i T-Cross czy Taigo technologicznie oraz wizualnie odstawały od nowszych modeli marki. Było widać, że Volkswagenowi brakowało spójności stylistycznej w segmencie mniejszych SUV-ów, dlatego lifting, a właściwie mocne ucywilizowanie i unowocześnienie designu, był po prostu konieczny.
Test wideo Volkswagen T-ROC:
Sam samochód, dzięki platformie MQB4 Evo urósł o 12 centymetrów. Dzięki większemu rozstawowi osi pasażerowie mają 3 cm więcej miejsca, co odczuwalne jest przede wszystkim w drugim rzędzie. Pojemność bagażnika wzrosła do 475 litrów, a dzięki opcji podwójnego dna oraz miejsca na narty auto może być bardzo praktyczne.
Patrząc na nowego T-Roca z przodu, od razu widać inspiracje nowszymi modelami Volkswagena. Smuklejsze reflektory LED Matrix połączone listwą świetlną nadają mu bardziej nowoczesny i „dorosły” wygląd. Cały pas przedni jest bardziej wyrazisty i agresywniejszy niż wcześniej, ale nadal zachowuje typową dla Volkswagena stonowaną elegancję. W tej wersji, szczególnie w białym lakierze Pure z czarnymi dodatkami i felgami (pakiet Black Style), T-Roc prezentuje się bardzo świeżo i dynamicznie. Niestety, kontynuuje tradycje podświetlanych logo, co nie do końca wpada w moje gusta.
Tył auta mocno przypomina Hondę HR-V, również dzięki wystylizowaniu go na coupe. Charakterystyczna listwa LED łącząca tylne lampy optycznie poszerza auto, a w tym przypadku mamy możliwość wyboru między 3 różnymi animacjami świetlnymi. Całościowo samochód jest lekką rewolucją stylistyczną, ale również dokładnie tym, czym powinien być – nowoczesnym, dopracowanym i wizualnie dopasowanym do aktualnego języka stylistycznego marki.
W środku czujesz się jak w VAGu
Po otwarciu drzwi widać wyraźny krok do przodu względem poprzedniej generacji. Już na pierwszy rzut oka uwagę zwraca deska rozdzielcza wykończona laminowaną tkaniną, czyli detal, który wygląda naprawdę bardzo dobrze i zdecydowanie robi lepsze wrażenie niż twardy plastik znany z wcześniejszych modeli. Całość sprawia wrażenie bardziej przytulnej i „cieplejszej”, a same materiały są dobrej jakości i solidnie spasowane. Nie ma tu poczucia oszczędności czy prowizorki.
Niestety, nie obyło się bez pełnej „tabletozy”. Praktycznie cała obsługa samochodu została przeniesiona na ekran centralny i dotykowe panele, co dla wielu osób, w tym dla mnie, będzie największym minusem. Brakuje fizycznych przycisków, które zwyczajnie są wygodniejsze i bezpieczniejsze w obsłudze podczas jazdy. Pocieszeniem może być fakt, że Volkswagen już zapowiedział ich powrót w okolicach 2028 roku. Pewnie znowu będą się tym chwalić na prawo i lewo, tak jak po powrocie przycisków na kierownicę, zamiast haptyki.
Na pokładzie znajdziemy również nastrojowe oświetlenie ambientowe, które można szeroko konfigurować i dopasować do własnych preferencji. Centralnym elementem jest nowy system multimedialny MIB4, czyli najnowsze rozwiązanie stosowane obecnie w Volkswagenach. Działa on płynnie, jest logicznie uporządkowany i oferuje naprawdę sporo możliwości personalizacji. To bez dwóch zdań krok w dobrą stronę, choć nadal nic nie zastąpi klasycznych, fizycznych przycisków. Opisywaliśmy go już przy okazji Tiguana, Tayrona czy Golfa. Półżartobliwym akcentem jest również ładowarka indukcyjna, która wyryte ma tory pływackie wraz z pływakami, fajny smaczek.
Fotele są wygodne i w standardzie podgrzewane, ale jeśli chodzi o materiał, to wolałem te z R-Line ustępującego T-Roc. Tutaj dominuje zwykły materiał, a w okolicach łopatek znajdziemy również akcenty welurowe. Nowością dla tego modelu są takie smaczki jak wyświetlacz head-up, kamery 360 czy system nagłośnienia Harman Kardon. Można więc zrobić naprawdę fajnie wyposażony egzemplarz i zastanowić się między Tiguanem, a właśnie T-Rokiem.
Bardzo pozytywnie zaskakuje także przestrzeń w drugim rzędzie siedzeń. W porównaniu do pierwszej generacji różnica jest wyraźnie odczuwalna. Przy moim wzroście 1,85 m z tyłu siedziałem naprawdę komfortowo, zarówno pod względem miejsca na nogi, jak i nad głową.
Zajrzyjcie również na nasz kanał na YouTube
Jazda bez większych emocji
Jeśli chodzi o prowadzenie, nowym T-Rockiem jeździ się po prostu bardzo normalnie i w tym przypadku jest to komplement. Pozycja za kierownicą jest wysoka, co wynika zarówno z samej konstrukcji auta, jak i jego crossoverowego charakteru. Dzięki temu ma się dobre poczucie kontroli nad samochodem i bardzo przyzwoitą widoczność we wszystkich kierunkach, co szczególnie docenią osoby poruszające się głównie po mieście i w codziennym ruchu. Układ kierowniczy jest jednak dość ociężały i tutaj osobiście bardziej odpowiadał mi ten z poprzedniej generacji. W starszym T-Rocku miałem wrażenie większej precyzji i lepszego „czucia” przodu, natomiast w nowym modelu kierownica pracuje poprawnie, ale miałem wrażenie, jakby była nieco „zmulona”. Trzeba mieć brać jednak poprawkę na fakt, że w wersji R-Line standardem jest progresywny układ kierowniczy. Wolałbym przetestować z klasycznym, tam pewnie czułbym się lepiej.
Zawieszenie wypada natomiast bardzo solidnie. Samochód dobrze tłumi nierówności i dziury, a jazda jest komfortowa nawet na gorszych nawierzchniach. Z tyłu mamy zawieszenie wielowahaczowe zamiast belki skrętnej – rozwiązanie znane już z poprzedniej generacji – i czuć, że ma ono pozytywny wpływ na kulturę jazdy. Całość jest dobrze wytłumiona, przewidywalna i po prostu „w porządku” w najlepszym tego słowa znaczeniu.
Plusik stawiam również przy wyciszenie kabiny. W przeciwieństwie do początków pierwszej generacji T-Roca, gdzie problemem były słabo wyciszone lusterka i wyraźne szumy powietrza, tutaj ten temat został wyraźnie dopracowany. Przy wyższych prędkościach w kabinie panuje spokój, a podróżowanie jest komfortowe.
Zajrzyjmy do cennika
Cennik mam na ten moment uboższy, z racji wprowadzenia tylko dwóch jednostek silnikowych, czyli 1.5 eTSI w wariancie 116 KM i 150 KM, zostaną jednak wprowadzone w 2026 pełne hybrydy oraz warianty z 4Motion. Na ten moment najtaniej prezentuje się wersja Trend, która dostępna jest tylko ze słabszym wariantem. Bardzo przyjemnie wyposażona wersja Life (m.in. kamera, tempomat aktywny) to wydatek rzędu 134 000 zł lub 146 000 zł, w zależności od wyboru silnika.
Za użyczenie samochodu do testu dziękuję
Volkswagen Auto Group Luzar Wieliczka
Dwie topowe wersje Style oraz R-Line to odpowiednio 161 000 i 165 000 złotych. W tej pierwszej mamy chociażby masaż foteli czy klimatyzację 3 strefową, a w drugiej agresywny wygląd oraz 18-calowe felgi.
Za samochód, którym miałem okazję jeździć, musielibyśmy wyłożyć około 180 000 złotych. Pobawiłem się trochę konfiguratorem i absolutna topka to poziom… 222 000 złotych. Boję się, co będzie przy zapowiadanym silniku 2.0 z napędem 4Motion.
tekst i foto Kacper Mazur
Galeria zdjęć Volkswagen T-Roc:
Dane techniczne
Silnik: benzynowy
Pojemność: 1495 cm³
Moc: 150 KM
Maksymalny moment obrotowy: 250 Nm
Skrzynia biegów: automatyczna, 7-biegowa DSG
Napęd: FWD
0-100 km/h: 8,9 s
V-max: 212 km/h
Cena: od 130 000 złotych, testowany 180 000 złotych
